Nick Olij blijft nuchter: “Ik spring geen gat in de lucht, nee. De Grote Markt. Dat is het doel.”

Nick Olij kwam afgelopen zomer over van AZ. Na een succesvolle verhuurperiode in Oss belandde de keeper in Breda. Door zijn overstap naar NAC moest Olij noodgedwongen verhuizen. “Toen NAC interesse toonde, dacht ik meteen: geweldig. Grote club, spelend in de top van de competitie. Maar het is wel een omschakeling, want voor het eerst word je uit je vertrouwde omgeving getrokken. Naar TOP Oss reed ik nog op en neer vanuit Haarlem.” Hij kreeg uiteindelijk veel advies van zijn vrienden (Ron Vlaar en Rens van Eijden). “Ze weten hoe het is van club te wisselen, dus we belden rond de overstap dagelijks. Over de club waren ze dolenthousiast, terwijl ze me waarschuwden dat mijn privéleven een omslag ging krijgen.” Snel heeft hij door bij wat voor club hij beland is. “Bij een oefenwedstrijd in Oudenbosch stonden ineens drieduizend mensen.” Plots is haar vriend een publieksattractie, merkt vriendin Rachelle op. “In pakweg de supermarkt gingen mensen Nick ineens herkennen. Dat was even wennen.” Maar vriendin Rachelle en hij vinden inmiddels de weg in hun nieuwe woonplaats Dongen. Dat Olij de sfeermaker is van de groep is ondertussen algemeen bekend. “Ik voel me verantwoordelijk voor de jonge spelers. Of het nu Jethro Mashart of Sydney van Hooijdonk is. We willen hetzelfde doel bereiken. Dat probeer ik ze mee te geven.” Dat uit zich ook in grappen en grollen, waar diverse collega’s al ten prooi aan vielen. “Andrija Filipovic kwam onlangs met een jas van Nickelson op de club. Toen heb ik hem wijsgemaakt dat hij daarvoor opgepakt kan worden in Nederland.” Thuis is de situatie toch echt wel anders. “Weet je, als ik thuiskom ben ik heel anders dan op de club. Daar ben ik druk, haal ik geintjes uit. Eigenlijk ben ik dan gewoon een klier. Maar hier is het anders. Ik moet stofzuigen, koken. Er is ook geen tijd meer om te klooien.” Zijn partner voegt er plagend aan toe. “In de bank liggen, kan je ook goed.” De doelman woonde een deel van zijn jeugd in het Spaanse Castelldefels. “En mijn oom en tante woonden er ook. Toevallig naast Víctor Valdés.” Olij ging vaak met zijn vader naar het stadion om een wedstrijd te bekijken. Hij kwam echter niet voor de aanvallers, maar voor de doelman naar Camp Nou. “Misschien omdat ik hem een paar keer ontmoet had, maar hij intrigeerde me. Ik wilde ook in die goal staan.” Inmiddels speelt hij dus bij de Parel van het Zuiden en FC Barcelona is dus niet aan de orde voor de doelman. Desondanks kan hij zijn Spaans nog altijd goed gebruiken. Met Nacho Monsalve, Roger Riera en Javier Noblejas heeft NAC liefst drie Spanjaarden in de selectie. “Je bouwt toch een andere band met zulke jongens op als je hun taal spreekt. Ze kunnen eigenlijk alleen met jou communiceren. Nu nog Servisch leren spreken, maar de gebroeders Ilic leren me alleen scheldwoorden.” De keeper lijkt geen onzekerheid te kennen in de goal. Maar vorig jaar sloeg toch de twijfel even toe. Olij raakte geblesseerd aan het einde van het seizoen en zijn contract liep af bij AZ. “Je wordt er heel onzeker van. Als dat in je laatste contractjaar gebeurt, is dat een stressvolle ervaring.” Uiteindelijk liep het goed af en speelt Olij om de week voor volle tribunes. Na de thuiswedstrijd tegen Helmond werd voor de doelman duidelijk dat hij de juiste keuze gemaakt had. “Toen ik voor de warming-up het veld op kwam lopen, voor die hoge volle tribune besefte ik dat ik het hier allemaal jaren voor gedaan had. Dit is echt ziek, zei ik Rachelle. Daar dronken we ’s nachts samen een biertje op.” Ondertussen is NAC de trotse koploper van de Keuken Kampioen Divisie. Na negen wedstrijden heeft NAC 22 punten en hield het al vijf keer de nul, maar de Haarlemmer blijft nuchter. “Ik spring geen gat in de lucht, nee. De Grote Markt. Dat is het doel.”

Bron: Fansite NAC Breda 1912 / BN DeStem

Wil je dit bericht delen ?
Dit bericht is geplaatst in clubnieuws. Bookmark de permalink.